شوك ناشي از حادثه و حضور در روستا و..... تمركز نوشتن را از بنده گرفت اما اجالتا سعي مي كنم اخبار و روايتهاي تكراري و بعضا بي منطق و.... رادر اين وب منعكس نمايم تا اگر فرصت شد بعدا توضيحاتي را اضافه كنم دا.ولي در همين حال از نويسندگان مسئولين و دست اندركاران (فهيم و صادق كه الحق شايستگي بدنبال شتن عنوان بسيار شريف روزنامه نگار را دارند) روزنامه وزين شرق صميمانه سپاس گذاري مي نمايم و از راه دور دستشان را مي بوسم كه در باز تاباندن مسئله سنگ تمام گذاشتند و راستي مگر شرافت حرفه اي و روزنامه نگاري به جز اين حكم مي كند ؟ چه انگيزه اي براي اين مايه گذاشتن هست ؟ بين مردم و منطقه اي دور افتاده و محروم و بي كس ويار را با ساير موضوعات فرق نگذاشتن فقط از روح بلند و پاک چنین پاکانی می تراود. و دیگر اینکه وای به حال مردمی که قرار است ......... خدا به پدر و مادر ی که دو تن از بچه هایش را در این حادثه از دست داد و پدران و مادران دیگر دانش آموزان صبر بدهد. تا فر صت بعدی که در این باره بنویسم بر خلاف اینکه شاید فکر کنید این روستا در مناطق صعب العبور لردگان واقع شده یاد آور میشوم که اتفاقا روستا در چند کیلومتری محوری قرار دارد که بهترین محور ارتباط با خوزستان است (البته اگر صاحبی داشت) و همچنین دهها مدرسه و روستا وجود دارد که امکان بروز چنین فجایعی هست. بعنوان مثال : هنوز در بیشتر مدارس سرباز معلم تدریس می کند و.... بگذریم تا بعد.
+ نوشته شده در شنبه بیست و ششم دی 1383ساعت 17:34 توسط رهگذر
|